|
من يه بچه ء كويرم كه ميون آسمون بزرگ شدم
آخه اينجا آسمون رسيده نزديك زمين .
روزا آسمون آبي
خورشيد ش هميشه پيداس،
مگه مي شه مادري بچه شو تنها بذاره ،
آخه خورشيد مادر گرم كويره.
ميتوني صبحا با آب آسمون
دست و صورت بشوري،
ظهرا هم روي اجاق داغ خورشيد، نون داغ درست كني.
شب كه شد،رو پشت بوم
ستاره ها صف كشيدن.
ميتوني نقل ستاره بذاري تو دهنت،
پشتش هم چايي شب سر بكشي،
يا كه با ستاره ها كواره بازي*بكني،
بعد ش هم شيرهء راه شيري انگشت بزني.
موهاتو شونه كني تو آينهء ماه سفيد
چند تا هم ستاره رو تو موج موهات بشوني.
يا كه با ستاه ها خونه و آ دم بكشي:
چشم چشم دو ابرو دماغ و دهن يه گردو
چوب چوب يه گردن...........
گردي تنش كه ماه گرد و كامل
جورا با و كفشش هم دو تيكه ابرن،
كه تصادفي از اونجا رد شدن.
اگه من جنگل و صحرا ندارم
چشمه و شر شرو دريا ندارم
عوضش يه دنيا آسمون وكهكشون دارم
كه به اندازهء هر چي دريا هست
دوسش دارم.
*يه غل دو غل
|