پنجرۀ کوچک

باز می شود به دشت

پرده آرام می لرزد

آنگاه که پرندگان سپید

از شبانۀ گورها می گذرند

و آب

از شکوفه سیب

می چکد.

چه بی پایان است

همه چیز.

«هیوا مسیح  ِ از مجموعه همچنان تا نمی دانم چه وقت.»