همه چیز هیچ بود. و خداوند در6 روزهَستی را آفرید.

زمین هیچ بود ، به اشاره ای سرزمین شد.

آسمان هیچ بود و به سر انگشتی جولانگاه پروازپرندگان گشت.

دریا هیچ بود ، به اراده ای پناهگاه آرام ماهی ها شد.

و اما انسان؛ مشیت الهی از مشتی خاک ، نه از هیچ ، موجودی را آفرید نشانه ی عظمت تمام هستی .

و آدم از هیچ به وجود رساند گناه را ، تا بر دل ها بنشاند هراس هیچ شدن انسان را.